Idee?

Suggesties?

Heb je een idee, suggestie of vraag voor onze Revalidatie Friesland Academie? Laat het ons weten.

Doorzoek onze website

De behandeling van spraakapraxie, logopedie en muziektherapie een spraakmakend samenspel

In dit onderzoek werkt Revalidatie Friesland samen met Algemene Taalwetenschap (RuG) en het Leids Universitair Medisch Centrum (LUMC).

Projectgroepleden:

  • Drs. J. J. S. Hurkmans, promovendus
  • Prof. dr. Y. R.M. Bastiaanse, hoofd Neurolinguïstiek
  • Prof. dr. J.H. Arendzen, revalidatiearts
  • Dr. H.A. Reinders-Messelink, beleidsmedewerker wetenschappelijk onderzoek
  • Dr. R. Jonkers, universitair hoofddocent Neurolinguïstiek
  • Dr. A.M. Boonstra, revalidatiearts
  • Mw. de Bruijn, muziektherapeut

Doel van het onderzoek

Dit onderzoek evalueert het effect van een combinatie van spraak en muziek therapie bij patiënten met spraakapraxie en afasie. Drie onderwerpen staan centraal: (1) de relatie tussen het aansturen van spraak en muzikale parameters; (2) de evaluatie van therapie bij spraakapraxie waarbij muzikale elementen worden gebruikt; en (3) de effectiviteit van SMTA bij patiënten met spraakapraxie en afasie.

Projectbeschrijving

Al in de negentiende eeuw ontdekte men dat er patiënten waren die nauwelijks spraken maar wel taal gebruikten tijdens zingen. Dit gegeven werd gebruikt door logopedisten en muziektherapeuten in de behandeling van neurologische taal- en spraakstoornissen. Er is veel onderzoek gedaan naar de effectiviteit van behandelingen waarbij muzikale parameters werden ingezet om het spreken te verbeteren bij deze doelgroep (Hurkmans et al., 2012). Echter, een gelijktijdige behandeling van logopedie en muziektherapie ontbrak en dat inspireerde logopedisten en muziektherapeuten van Revalidatie Friesland tot het ontwikkelen van een unieke behandelmethode: Speech-Music Therapy for Aphasia (SMTA; De Bruijn et al., 2005). SMTA is ontwikkeld voor afasiepatiënten maar in de afgelopen jaren ontdekte we dat het vooral effectief bleek voor patiënten met spraakapraxie, dat vaak in combinatie voorkomt bij afasie. Na jarenlange positieve ervaring van zowel therapeuten als patiënten in de klinische praktijk zijn we een wetenschappelijk onderzoek gestart naar de evidentie van SMTA. We hebben een instrument ontwikkeld om de behandeling goed te kunnen evalueren (Hurkmans et al., 2012) en een effectstudie uitgevoerd met een ‘proof of principle’ (Hurkmans et al., 2015). Uit deze studies bleek dat diadochokinese (DDK), het herhalen van lettergrepen, een goede manier is om verandering in het programmeren en plannen van de articulatie te meten na een periode van SMTA behandeling. Echter, DDK moet worden aangevuld met algemene tests om het functioneren van taal, spraak en verbale communicatie goed te kunnen evalueren. Dit hebben we gedaan in een effectstudie bij vijf patiënten met spraakapraxie en afasie die 24 SMTA behandelingen kregen. De resultaten lieten zien dat er vooruitgang meetbaar was op de DDK, ANTAT, DIAS en (delen van de) AAT. Twee patiënten lieten echter ook vooruitgang zien op de controle taken en bij hen was de vooruitgang algemener van aard.

Op 11 februari 2016 zal Joost Hurkmans zijn proefschrift verdedigen op de rijksuniversiteit Groningen.